{"id":32,"date":"2025-06-04T10:03:15","date_gmt":"2025-06-04T10:03:15","guid":{"rendered":"https:\/\/wp5290373.hostingrd.pl\/wp3\/index.php\/aktualnosci-kopia\/"},"modified":"2025-07-21T13:56:58","modified_gmt":"2025-07-21T13:56:58","slug":"teatr","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/wp5290373.hostingrd.pl\/index.php\/teatr\/","title":{"rendered":"Teatr"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Niekt\u00f3re role teatralne:<\/strong><\/p>

1983<\/strong> \u2013 Reporta\u017c z pop festiwalu<\/em> \u2013 Tibor Dery, jako \u015bpiewaj\u0105cy Hippis, re\u017c. Gordon Krzysztof, Teatr Wybrze\u017ce w Gda\u0144sku (debiut teatralny).<\/p>

1985<\/strong> \u2013 Teatr<\/em> \u2013 Michel de Ghelderode, jako Boraks, Szalej, re\u017c. Ronczewski Ryszard, Teatr Wybrze\u017ce w Gda\u0144sku (spektakl dyplomowy).<\/p>

1985<\/strong> \u2013 Sceny z Szekspira<\/em> \u2013 William Shakespeare, re\u017c. Mielczarek Igor, Teatr Wybrze\u017ce w Gda\u0144sku (muzyczny spektakl dyplomowy).<\/p>

1985<\/strong> \u2013 W ma\u0142ym dworku<\/em> \u2013 S. I. Witkiewicz, jako Dyapanazy Nibek, re\u017c. Major Ryszard, Teatr Wybrze\u017ce w Gda\u0144sku (spektakl dyplomowy).<\/p>

1985<\/strong> \u2013 Wyspy Galapagos<\/em> \u2013 Helmut Kajzar, jako X, re\u017c. Mich Zbigniew, Teatr Polski w Poznaniu.<\/p>

1986<\/strong> \u2013 Kompot<\/em> \u2013 B. Richter, J. Kofta, jako Budy\u0144, re\u017c. Mr\u00f3wczy\u0144ski Grzegorz, Teatr Polski w Poznaniu.<\/p>

1986<\/strong> – Caligula<\/em> \u2013 Albert Camus, jako Scypion, re\u017c. Pazdro Jacek, Teatr Polski w Poznaniu<\/p>

1987<\/strong> \u2013 Ocean Niespokojny<\/em> \u2013 Aleksiej Rybnikow, jako Federico, re\u017c. Hass Zbigniew Marek, Teatr Rozrywki w Chorzowie.<\/p>

1987 <\/strong>\u2013 Betlejem Polskie<\/em> \u2013 Lucjan Rydel, jako Szatan, re\u017c. Kocha\u0144czyk Marcel, Teatr Rozrywki w Chorzowie<\/p>

1987<\/strong> \u2013 Apetyt na czere\u015bnie<\/em> \u2013 Agnieszka Osiecka, jako ON, re\u017c. Mi\u0142kowski Dariusz, Teatr Rozrywki w Chorzowie.<\/p>

1988<\/strong> \u2013 Kat i B\u0142azen<\/em> \u2013 Verich, Voscovec, jako B\u0142azen, re\u017c. Prohazka Miro, Teatr Rozrywki w Chorzowie.<\/p>

1988<\/strong> \u2013 Lis Przechera<\/em> \u2013 Johann Wolfgang Goethe, jako Treser, re\u017c. Ry\u0142ko Tadeusz, Teatr Rozrywki w Chorzowie.<\/p>

1989<\/strong> \u2013 Muzyka: Kurt Weill<\/em> \u2013 Kurt Weill, re\u017c. Skwark J\u00f3zef, Teatr Rozrywki w Chorzowie.<\/p>

1991<\/strong> \u2013 Czarodziej z krainy OZ<\/em> \u2013 Lyman Frank Baum, jako Hickory \u2013 Blaszany Drwal, re\u017c. Mi\u0142kowski Dariusz, Teatr Rozrywki w Chorzowie.<\/p>

1992<\/strong> \u2013 Monachomachia<\/em> \u2013 Ignacy Krasicki, jako Elizeusz, re\u017c. Zo\u0144 Jerzy, Teatr Rozrywki w Chorzowie.<\/p>

1992<\/strong> \u2013 Szczuro\u0142ap<\/em> \u2013 Janusz Galewicz, Maria Kossakowska, jako Szczuro\u0142ap, re\u017c. Marcinowicz Janusz, Teatr w Drodze.<\/p>

1992<\/strong> \u2013 Cz\u0142owiek z La Manchy<\/em> \u2013 Mitch Leigh, D. Wasserman, jako Pedro, re\u017c. Rozhin Andrzej, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

1992<\/strong> \u2013 Sztukmistrz z Lublina<\/em> \u2013 Isaac Bashevis Singer, jako W\u0119drowiec, re\u017c. Szurmiej Jan, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

1993<\/strong> \u2013 Bracia krwi<\/em> \u2013 Russell Willy, jako Sammy, re\u017c. Rozhin Andrzej, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

1994<\/strong> \u2013 Wiktoria i jej huzar<\/em> \u2013 Paul Abraham, jako Hrabia Ferri Hegedus (go\u015bcinnie), re\u017c. Zarewicz Ryszard, Teatr Muzyczny w Lublinie.<\/p>

1994<\/strong> \u2013 Pan Twardowski<\/em> \u2013 Komorowski Ryszard, jako Diabe\u0142 (go\u015bcinnie), re\u017c. Zarewicz Ryszard, Teatr Muzyczny w Lublinie.<\/p>

1994<\/strong> \u2013 Noc listopadowa<\/em> \u2013 Stanis\u0142aw Wyspia\u0144ski, jako Wysocki, re\u017c. \u017barnecki Andrzej, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

1995<\/strong> \u2013 Zjazd kole\u017ce\u0144ski<\/em> \u2013 Program sk\u0142adany STS, Ryszard Pracz, jako Gumowski, Bokser, re\u017c. Grochoczy\u0144ski Tomasz, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

1995<\/strong> \u2013 Sindbad<\/em> \u2013 Boles\u0142aw Le\u015bmian, jako Sindbad, re\u017c. Karpi\u0144ski Cezary, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie<\/p>

1995<\/strong> \u2013 Balladyna<\/em> \u2013 Juliusz S\u0142owacki, jako Kirkor, re\u017c. \u0141ysak Pawe\u0142, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

1996<\/strong> \u2013 Uciechy staropolskie<\/em> \u2013 Anonim, jako Jan, M\u0142odzieniec, re\u017c. Baer Bogdan, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

1997<\/strong> \u2013 \u015aluby panie\u0144skie<\/em> \u2013 Aleksander Fredro, jako Gustaw, re\u017c. \u017barnecki Andrzej, Teatr Kameralny w Lublinie.<\/p>

1997<\/strong> \u2013 Wi\u015bniowy sad<\/em> \u2013 Antoni Czechow, jako Piotr Siergiejewicz Trofimow, re\u017c. \u0141ysak Pawe\u0142, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

1998<\/strong> \u2013 Trzej muszkieterowie<\/em> \u2013 Dumas Aleksander, jako D\u2019Artagnan, re\u017c. Grochoczy\u0144ski Tomasz, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

1999<\/strong> \u2013 \u015alub<\/em> \u2013 Witold Gombrowicz, jako Pijak, re\u017c. Kocha\u0144czyk Marcel, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

1999<\/strong> \u2013 Arkadia<\/em> \u2013 Tom Stoppard, jako Valentine Coverly, re\u017c. Babicki Krzysztof, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

1999<\/strong> \u2013 Moralno\u015b\u0107 pani Dulskiej<\/em> \u2013 Gabriela Zapolska, jako Zbyszko, re\u017c. \u017barnecki Andrzej, Teatr Kameralny w Lublinie.<\/p>

2000<\/strong> \u2013 Diabelskie nasienie<\/em> \u2013 Ivo Bresan, jako Iwan Koller, re\u017c. Babicki Krzysztof, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2001<\/strong> \u2013 Poskromienie z\u0142o\u015bnicy<\/em> \u2013 William Shakespeare, jako Hortensjo, re\u017c. Tosza Bogdan, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2004<\/strong> \u2013 Straszny dw\u00f3r<\/em> \u2013 Stanis\u0142aw Moniuszko, jako Turek (go\u015bcinnie), re\u017c. Skolmowski Robert, Teatr Muzyczny w Lublinie.<\/p>

2005<\/strong> \u2013 Weso\u0142a wd\u00f3wka<\/em> \u2013 Franz Lehar, jako Niegus (go\u015bcinnie), re\u017c. Czeski Zbigniew, Teatr Muzyczny w Lublinie.<\/p>

2006<\/strong> \u2013 \u017bo\u0142nierz kr\u00f3lowej Madagaskaru<\/em> \u2013 Julian Tuwim, jako Pan Benon, re\u017c. Bradecki Tadeusz, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2007<\/strong> \u2013 Legoland <\/em>\u2013 Dirk Dobbrow, jako Hilmar, re\u017c. Kempinsky Grzegorz, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2007<\/strong> \u2013 Idiota<\/em> \u2013 Fiodor Dostojewski, jako Jewgienij Paw\u0142owicz Radomski, re\u017c. Babicki Krzysztof, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2009<\/strong> \u2013 B\u00f3g<\/em> \u2013 Woody Allen, jako Lorenzo Miller, re\u017c. Kempinsky Grzegorz, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2010<\/strong> \u2013 Bia\u0142y Dmuchawiec<\/em> \u2013 Mateusz Paku\u0142a, jako Wokalista, re\u017c. Babicki Krzysztof, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2010<\/strong> \u2013 Makbet<\/em> \u2013 William Shakespeare, jako Banko, re\u017c. M\u0105dzik Leszek, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2011<\/strong> \u2013 Zamkn\u0119\u0142y si\u0119 oczy Ziemi<\/em> \u2013 Pawe\u0142 Huelle, jako Major, re\u017c. Babicki Krzysztof, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2012<\/strong> \u2013 P\u0142atonow<\/em> \u2013 Antoni Czechow, jako Wengierowicz \u2013 Ojciec, re\u017c. Korytkowska-Mazur Agnieszka, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2013<\/strong> \u2013 Pakujemy manatki<\/em> \u2013 Hanoch Levin, jako Alfons Chuzli, re\u017c. Tyszkiewicz Artur, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2013<\/strong> \u2013 Napis<\/em> \u2013 Gerald Sibleyras, jako Pan Bouvier, re\u017c. Tyszkiewicz Artur, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2016<\/strong> \u2013 Pan Tadeusz<\/em> \u2013 Adam Mickiewicz, jako S\u0119dzia Soplica, re\u017c. Grabowski Miko\u0142aj, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2020 <\/strong>\u00a0\u2013 Antygona w Nowym Jorku<\/em> \u2013 Janusz G\u0142owacki, jako Policjant, re\u017c. Hussakowski Jan, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2023<\/strong> \u2013 Ci\u0119\u017ckie czasy<\/em> M. Ba\u0142ucki, jako Gi\u0119tkowski; re\u017c. Redbad Klynstra, Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2024<\/strong> \u2013 Stamt\u0105d<\/em> \u2013 scenariusz, re\u017cyseria, wykonanie \u2013 Artur Koci\u0119cki (na podstawie ksi\u0105\u017cki Przebudzenia<\/em> Artura Koci\u0119ckiego) prapremiera 19.10.2024 r. Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>

2024<\/strong> \u2013 Czechowicz 20 i 2<\/em> \u2013 Wro\u0144ski, Cymerman \u2013 jako ojciec J\u00f3zefa \u2013 Pawe\u0142 Czechowicz, re\u017c. \u0141ukasz Witt \u2013\u00a0 Micha\u0142owski, premiera 30.12.2024 r. Teatr im. J. Osterwy w Lublinie.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
<\/div>\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
<\/div>\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
<\/div>\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
<\/div>\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
<\/div>\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

\"Napis\", czyli awantura o ch.\n\n\"Napis\" w re\u017c. Artura Tyszkiewicza w Teatrze im. Osterwy w Lublinie. Pisze Anna Fit w Gazecie Wyborczej - Lublin<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

\u00abOstatnia w tym sezonie premiera w Teatrze im. Juliusza Osterwy ju\u017c za nami. Tym razem re\u017cyser Artur Tyszkiewicz wzi\u0105\u0142 na warsztat nasz konformizm.<\/p>

„Napis” to sztuka, w kt\u00f3rej francuski dramaturg G\u00e9rald Sibleyras rozprawia si\u0119 z pustymi has\u0142ami i napuszon\u0105 poprawno\u015bci\u0105. A powodem ca\u0142ego ambarasu jest tytu\u0142owy napis. Jego ofiar\u0105 pada pan Lebrun – nowy lokator eleganckiego bloku, kt\u00f3ry wprowadza si\u0119 tam razem ze swoj\u0105 \u017con\u0105. Ich dobre samopoczucie w nowym miejscu skutecznie burzy has\u0142o „Lebrun = ch**” wyryte w windzie, tu\u017c pod lustrem. Bohater zamiast zniszczy\u0107 napis i udawa\u0107, \u017ce wszystko jest w porz\u0105dku, postanawia przeprowadzi\u0107 prywatne \u015bledztwo w\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>

Pojawia si\u0119 wr\u00f3g<\/p>

Rozmowy z s\u0105siadami, kt\u00f3rzy w swoim mniemaniu reprezentuj\u0105 nowoczesne pogl\u0105dy, obna\u017caj\u0105 ich bezmy\u015blno\u015b\u0107. Okazuj\u0105 si\u0119 lud\u017ami, kt\u00f3rzy bezrefleksyjnie przyjmuj\u0105 medialne komunikaty i \u015blepo wierz\u0105 w to, co przeczytaj\u0105 w gazetach. Rzucaj\u0105 has\u0142a slogany, kt\u00f3rych cz\u0119sto nie rozumiej\u0105. Wszelkie refleksje zast\u0119puje u nich wyuczony i wypracowany przez lata konformizm, przyklejone u\u015bmiechy i sztywne zasady, kt\u00f3rym trzeba si\u0119 podporz\u0105dkowa\u0107 pod gro\u017ab\u0105 ostracyzmu. Na czele ich s\u0142ownik\u00f3w znajduje si\u0119 otwarto\u015b\u0107, nowoczesno\u015b\u0107, wsp\u00f3lnota oraz tolerancja, kt\u00f3ra tak naprawd\u0119 jest zupe\u0142nym jej brakiem.<\/p>

Nowy s\u0105siad jest nieufny wobec wszystkich zasad rz\u0105dz\u0105cych tym ma\u0142ym \u015bwiatem, wi\u0119c szybko staje si\u0119 wrogiem hermetycznej spo\u0142eczno\u015bci.<\/p>

Monitoring w akcji<\/p>

Tekst Sibleyrasa doczeka\u0142 si\u0119 w Polsce kilku realizacji. W Lublinie wyzwanie podj\u0105\u0142 Artur Tyszkiewicz. Jego spektakl jest oszcz\u0119dny w formie – nie ma w nim wyszukanej scenografii, rekwizyt\u00f3w czy wymy\u015blnej charakteryzacji. Zreszt\u0105 nie s\u0105 one do niczego potrzebne. Nowo\u015bci\u0105 w Teatrze im. Juliusza Osterwy s\u0105 materia\u0142y wideo – zapisy z osiedlowego monitoringu, \u015bwietnie dope\u0142niaj\u0105 akcj\u0119 rozgrywaj\u0105c\u0105 si\u0119 na scenie.<\/p>

W\u015br\u00f3d aktor\u00f3w na szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zas\u0142uguje posta\u0107 pana Bouviera, kt\u00f3rego rewelacyjnie zagra\u0142 Artur Koci\u0119cki.<\/p>

\u00bb „\u015aledztwo w sprawie napisu, czyli awantura o ch…” Anna Fit Gazeta Wyborcza – Lublin online 17-06-2013<\/p>

e-teatr.pl – wortal teatru polskiego \u00a9 Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Poezja brudu i metafizyka nudy \u2013 Irina Lappo<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Pakujemy manatki<\/b>\u00a0jest sztuk\u0105, w kt\u00f3rej \u2013 jak podliczy\u0142 sam autor \u2013 wyst\u0119puje \u201e6 rodzin, 5 zakochanych, 3 niezam\u0119\u017cne dziewice, 9 nieboszczyk\u00f3w, 8 pogrzeb\u00f3w, 4 wdowy, 3 Amerykan\u00f3w, 11 walizek, niemowl\u0119, homoseksualista, prostytutka, j\u0105ka\u0142a i garbus \u2013 wszyscy bardzo nieszcz\u0119\u015bliwi, lecz zabawni\u201d. W lubelskim spektaklu decyzj\u0105 realizator\u00f3w redukcji poddano Amerykan\u00f3w, walizki i zakochanych, lecz zachowano istot\u0119 Levinowskiego tekstu \u2013 niejednoznaczno\u015b\u0107 gatunkow\u0105, daj\u0105c\u0105 o sobie zna\u0107 ju\u017c w podtytule (Komedia na osiem pogrzeb\u00f3w<\/b>). Oparty na dystansie wobec najbardziej traumatycznych zdarze\u0144 humor\u00a0Hanocha Levina<\/b>\u00a0nie zna granic i nie uznaje temat\u00f3w tabu. K\u0142opoty z wypr\u00f3\u017cnieniem s\u0105 r\u00f3wnie dobrym tematem \u017cart\u00f3w, jak pogrzeb. Re\u017cyser\u00a0Artur Tyszkiewicz<\/b>\u00a0nie rezygnuje ani z rodzajowo\u015bci, ani z groteskowej dosadno\u015bci, ani z lirycznego tonu. Doskonale wywa\u017cony balans mi\u0119dzy smutkiem a weso\u0142o\u015bci\u0105 owocuje brawurowym po\u0142\u0105czeniem okrucie\u0144stwa z rozpaczliwym sarkazmem. Wulgarny j\u0119zyk r\u00f3wnowa\u017cy si\u0119 z bezpretensjonaln\u0105 fars\u0105 scen tanecznych. Nu\u017c\u0105ce tempo uj\u0119\u0107 rodzajowych kontrastuje z pe\u0142ni\u0105 \u017cycia, kt\u00f3r\u0105 tryskaj\u0105 postacie podczas pogrzeb\u00f3w. Pr\u00f3ba opisu lubelskiej wymaga mno\u017cenia sprzecznych epitet\u00f3w, bo spektakl jest plebejski i metafizyczny zarazem, nudny i bardzo \u015bmieszny, niesmaczny i pe\u0142ny poezji.<\/p>

Tyszkiewicz buduje nastr\u00f3j monotonnego, nudnego \u017cycia drastycznie spowolniaj\u0105c tempo spektaklu. Nieszcz\u0119\u015bliwe postacie snuj\u0105 si\u0119 po scenie jak lunatycy, cyzeluj\u0105 s\u0142owa, niemal ka\u017cda wypowiedziana fraza jest kontrapunktowana pauz\u0105, ale nie cisz\u0105, w tle bij\u0105 dzwony, co\u015b stale rz\u0119poli i skrzypi (muzyka: Jacek Grudzie\u0144<\/b>). T\u0142o muzyczne obrazuje w spektaklu bieg czasu, niezauwa\u017calny i nieuchronny, cisza oznacza, \u017ce czas si\u0119 sko\u0144czy\u0142. Paradoksalnie \u2013 ka\u017cda chwila ciszy staje si\u0119 wytchnieniem, bezruchem, mo\u017cliwo\u015bci\u0105 dotkni\u0119cia absolutu, za\u015b muzyka jest czasem \u2013 powolnym lub szybkim, p\u0142yn\u0105cym (i brzmi\u0105cym) inaczej dla ka\u017cdej z postaci.<\/p>

Z tego konfliktu spektakl wychodzi obronn\u0105 r\u0119k\u0105 dzi\u0119ki rzetelnej pracy aktor\u00f3w, bowiem pe\u0142na b\u0142yskotliwych obserwacji obyczajowych rodzinno-spo\u0142eczna sztuka Levina stoi w\u0142a\u015bnie aktorstwem. Spektakl zosta\u0142 popisowo zagrany przez niemal ca\u0142y lubelski zesp\u00f3\u0142.<\/p>

Naj\u015bmieszniejsz\u0105 scen\u0119 stworzyli\u00a0Artur Koci\u0119cki<\/b>\u00a0i\u00a0Daniel Dobosz<\/b>. Zaprezentowany przez nich podryw na dyskotece, a zw\u0142aszcza gejowski taniec godowy w wykonaniu Koci\u0119ckiego by\u0142 do\u015b\u0107 subtelny, by nie stoczy\u0107 si\u0119 do poziomu niesmacznej karykatury, lecz tak wyrazisty, \u017ce roz\u015bmiesza\u0142 do \u0142ez.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

B\u00f3g i szczypta seksu\n\n\"B\u00f3g\" w re\u017c. Grzegorza Kempinsky'ego w Teatrze im. Osterwy w Lublinie. Pisze Grzegorz J\u00f3zefczuk w Gazecie Wyborczej - \u0141\u00f3d\u017a<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

\u00abBohaterowie literaccy \u017cal\u0105 si\u0119 na sw\u00f3j los rozbawiaj\u0105c publiczno\u015b\u0107 do \u0142ez. Tak \u015bmiesznie jak podczas premiery „Boga” Woody Allena w re\u017cyserii Grzegorza Kempinky’ego nie by\u0142o w Teatrze Osterwy ju\u017c dawno.<\/p>

Lubelska inscenizacja napisanej w 1975 roku sztuki „B\u00f3g” jest po prostu \u015bwietna. To wspania\u0142e, \u017ce s\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 rozbawi\u0107 innych i \u017ce w og\u00f3le my jeszcze mo\u017cemy i potrafimy si\u0119 da\u0107 w to wci\u0105gn\u0105\u0107 i tak si\u0119 \u015bmia\u0107, jakby na \u015bwiecie nie by\u0142o nic innego ni\u017c aktorskie \u017carty. Komu w duszy i w \u017cyciu nie gra, niech – na Boga – idzie na „Boga”, b\u0119dzie mu lepiej, a komu jest dobrze, temu po spektaklu b\u0119dzie jeszcze lepiej. Konwencja teatru w teatrze wykorzystana w tej sztuce, bardzo pojemna i elastyczna, \u015bwietna do zabawy, ze swej natury sugeruje jakie\u015b konteksty, pozwala ukry\u0107 g\u0142\u0119bsze sensy pod p\u0142aszczykiem zdrowego chichotu.<\/p>

Rzecz jasna dla aktor\u00f3w to praca i to bardzo ci\u0119\u017cka, pot si\u0119 leje, graj\u0105 na wysokich obrotach, bo re\u017cyser Grzegorz Kempinsky zrobi\u0142 spektakl bardzo dynamiczny, o tempie nadd\u017awi\u0119kowym, o drzemaniu nie ma zatem mowy i tylko oczy wszystkim \u0142zawi\u0105 ze \u015bmiechu. Sztuka ma tak\u0105 struktur\u0119, \u017ce otwarta jest na ulokalnienia; tekst adaptacji powsta\u0142 w cz\u0119\u015bci podczas improwizacji na pr\u00f3bach po to, aby punktowa\u0142 to, co widzowi znajome. St\u0105d te\u017c na przyk\u0142ad Doris Levine, czyli Dorota Lewi\u0144ska (Monika Babicka) pochodzi (w sztuce) z Lubartowa, chocia\u017c rzecz jasna Woody Allenowi nawet si\u0119 nie \u015bni\u0142o, \u017ce jest takie miasteczko. Aktorzy raz graj\u0105 siebie samych (to ciekawe, czy mo\u017cna, a jak mo\u017cna, to jak to jak, gra\u0107 siebie samego?), raz antyczne postacie, a w trzecim planie – bohater\u00f3w z innych sztuk. Maj\u0105 te dialogi pewien smaczek autohumorystyczny. Kiedy Doris Levine jako aktorka czyli Monika Babicka w pewnej chwili wypowiada tak\u0105 kwesti\u0119: – A m\u00f3wi\u0142am, \u017ce to nie ja donosz\u0119 (w domy\u015ble: donosz\u0119 do dyrektora teatru, co si\u0119 w teatrze dzieje), to bardziej od innych \u015bmiej\u0105 si\u0119 ci, kt\u00f3rzy wiedz\u0105, \u017ce wypowiadaj\u0105ca t\u0119 kwesti\u0119 aktorka jest \u017con\u0105 dyrektora teatru. Wiadomo o co te\u017c chodzi na przyk\u0142ad kiedy Lorenzo Miller czyli Artur Koci\u0119cki m\u00f3wi, \u017ce \u015bpieszy si\u0119 na casting do Warszawy.<\/p>

A zaczyna si\u0119 niewinnie, troch\u0119 dr\u0119two, kiedy pisarz Schizokrates (Jerzy Rogalski) rozmawia z aktorem Kretynikiem (Wojciech Dobrowolski), zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad ko\u0144cem swojej sztuki, tragedii antycznej, kt\u00f3rego im wci\u0105\u017c brakuje. Nagle i niepostrze\u017cenie niemal wszystko w dialogach zaczyna \u015bmieszy\u0107, jednocze\u015bnie przez g\u0142ow\u0119 przelatuje wiele pyta\u0144, a wi\u0119c – komedia filozofi\u0105 podszyta. Ta teatralna wir\u00f3wka przy\u015bpiesza jeszcze w momencie pojawiania si\u0119 na scenie bohater\u00f3w literackich, kt\u00f3rzy pouciekali ze swoich sztuk. Wi\u0119c oto zjawia si\u0119 Kordian – czy te\u017c w aktorze „o\u017cywa” kwestia Kordiana, ze s\u0142awnymi s\u0142owami „st\u0105d czarne skrzyd\u0142a my\u015bli nad \u015bwiatem rozwin\u0119” wypowiadanymi „na najwy\u017cszej igle g\u00f3ry Mont-Blanc”. W galopuj\u0105cym tempie wibruj\u0105 nastroje, nagle nat\u0119\u017caj\u0105 si\u0119 emocje i wibracje, co i rusz aktor\u00f3w – rzecz jasna: i publiczno\u015b\u0107 – obezw\u0142adniaj\u0105 prze\u017cycia coraz to innych bohater\u00f3w.<\/p>

Sztuka ka\u017ce nam przeskakiwa\u0107 z postaci na posta\u0107, co te\u017c rodzi oczywist\u0105 my\u015bl, \u017ce te tak prze\u017cywane przez nas kanoniczne postacie literatury i dramatu symbolizuj\u0105ce wielkie sprawy, to dziwne i ulotne twory, mo\u017ce rodzaj konwencji wci\u0105gaj\u0105cej i widz\u00f3w i aktor\u00f3w? Wi\u0119c kiedy leci kwestia Kordiana, jak cierpn\u0105\u0107 ma sk\u00f3ra romantyczno-patriotycznie, skoro g\u0119ba si\u0119 \u015bmieje, gdy s\u0142yszymy tekst S\u0142owackiego. Nagle pojawia si\u0119 chocho\u0142 z Wesela, czyli Szymon S\u0119drowski i przez kwadrans ju\u017c zupe\u0142nie zniewala publiczno\u015b\u0107; ca\u0142a sale trz\u0119sie si\u0119 w konwulsjach radosnego \u015bmiechu. Chocho\u0142 uciek\u0142 z „Wesela”, bo nie ma tam Boga. – Nie ma Boga? – No mo\u017ce jest, ale jaki smutny! – t\u0142umaczy. \u017beby by\u0142o na ca\u0142ego, dwa razy aktorzy fruwaj\u0105 (\u0141ukasz Kr\u00f3l) w powietrzu zje\u017cd\u017caj\u0105c na linie, raz nad widowni\u0105 a potem nad scen\u0105.<\/p>

Zacieranie granic mi\u0119dzy r\u00f3\u017cnymi rodzajami fikcji a rzeczywisto\u015bci\u0105 jest niebywa\u0142ym atutem tego tekstu – i spektaklu, otwiera kapitalne pole do zabaw s\u0142ownych i sytuacyjnych, gry cytatami, zapo\u017cyczeniami, sugestiami, karykaturami. Nawet granic\u0119 mi\u0119dzy scen\u0105 a widowni\u0105 Kempinsky zatar\u0142, bo sztuka zaczyna si\u0119 przy nieco podniesionej kurtynie a aktorzy szwendaj\u0105 si\u0119 mi\u0119dzy fotelami z r\u00f3\u017cnymi teatralnymi gad\u017cetami. Proste odwr\u00f3cenia okazuj\u0105 si\u0119 w takiej scenerii generatorami sens\u00f3w i problem\u00f3w, tyle\u017c zabawnych, paradoksalnych i \u015bmiesznych co filozoficznych. Dr\u0119cz\u0105ce ludzko\u015b\u0107 pytanie, czy B\u00f3g istnieje, Woody Allen stawia r\u00f3wnie\u017c w taki frywolny spos\u00f3b. W sztuce poznajemy odpowied\u017a, brzmi ona: tak. Ale ta odpowied\u017a okazuje si\u0119 zab\u00f3jcza dla pos\u0142a\u0144ca, kt\u00f3ry j\u0105 przekazuje kr\u00f3lowi (Roman Kruczkowski), bo kr\u00f3l zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce b\u0119dzie przed Bogiem odpowiada\u0142 za swe zbrodnie. Przes\u0142anie tej komedii, \u017ce jeste\u015bmy za siebie odpowiedzialni, Woody Allen podsuwa nam udekorowane \u017cartami.<\/p>

Para Jerzy Rogalski – Wojciech Dobrowolski znakomicie prowadzi ca\u0142y spektakl, przy czym Rogalski ma o tyle dobrze, \u017ce nie musi du\u017co biega\u0107, co z kolei jest cech\u0105 charakterystyczn\u0105 Kretynika granego przez Dobrowolskiego, kt\u00f3ry dwoi si\u0119 i troi, i niczym fryga jest wsz\u0119dzie. Scena kiedy Rogalski kieruje do dyrektora teatru podzi\u0119kowania za przyznanie mu nagrody Z\u0142otej Maski jest tak cudaczna, \u017ce publiczno\u015b\u0107 natychmiast odpowiada aplauzem. Uroczo wpisa\u0142a si\u0119 w rol\u0119 miss z Lubartowa Monika Babicka, tak \u017ce czuje si\u0119 oczywist\u0105 frajd\u0119, jak\u0105 ma aktorka graj\u0105c t\u0119 rol\u0119. Ma swoje wspania\u0142e pi\u0119\u0107 minut Artur Koci\u0119cki jako Lorenzo Miller i Roman Kruczkowski ze swoj\u0105 deus sex machin\u0105. Ot\u00f3\u017c to! Jest jeszcze te\u017c spora szczypta seksu. Jednym s\u0142owem, nie wyrzucajcie telewizor\u00f3w po wiadomo\u015bciach, tylko idzie do teatru, drodzy czytelnicy.\u00bb<\/p>

„Woody Allen w Teatrze Osterwy”
Grzegorz J\u00f3zefczuk
Gazeta Wyborcza – Lublin nr 134 online<\/span><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Wi\u0119cej informacji:<\/strong><\/p>

Strona e-teatr.pl<\/a><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Niekt\u00f3re role teatralne: 1983 \u2013 Reporta\u017c z pop festiwalu \u2013 Tibor Dery, jako \u015bpiewaj\u0105cy Hippis, re\u017c. Gordon Krzysztof, Teatr Wybrze\u017ce w Gda\u0144sku (debiut teatralny). 1985 \u2013 Teatr \u2013 Michel de Ghelderode, jako Boraks, Szalej, re\u017c. Ronczewski Ryszard, Teatr Wybrze\u017ce w Gda\u0144sku (spektakl dyplomowy). 1985 \u2013 Sceny z Szekspira \u2013 William Shakespeare, re\u017c. Mielczarek Igor, Teatr […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"class_list":["post-32","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wp5290373.hostingrd.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/32","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wp5290373.hostingrd.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/wp5290373.hostingrd.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp5290373.hostingrd.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wp5290373.hostingrd.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=32"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/wp5290373.hostingrd.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/32\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":663,"href":"https:\/\/wp5290373.hostingrd.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/32\/revisions\/663"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wp5290373.hostingrd.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=32"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}